Het water dat we drinken bevat veel pesticiden, industriële stoffen en farmaceutische producten, waardoor het water vervuild is. Kraanwater bevat onder andere veel plastic deeltjes, met een gemeten vervuilingsgraad van 72% wereldwijd.
Water is een belangrijke basis voor onze gezondheid. Vergeet niet dat ons lichaam voor 70% uit water bestaat (56 kg water als je 80 kg weegt) en als we alle moleculen waaruit ons lichaam bestaat meetellen, vertegenwoordigen watermoleculen maar liefst 99%! Inmiddels weten we hoe belangrijk de kwaliteit van ‘gezonde voeding’ is, maar de kwaliteit van water is veel minder bekend. De meeste mensen denken dat de kwaliteit van het drinkwater in de EU tot de beste ter wereld behoort. Maar wees eerlijk: “Waar baseer je dat precies op?
NORMEN OPSCHALEN
Ons kraanwater ondergaat vele tests om aan de drinkbaarheidsnormen te voldoen, maar jaar na jaar worden de drinkbaarheidsnormen verhoogd naarmate het water verslechtert. Ondanks alle inspanningen om de vervuiling van het drinkwater op te ruimen en aan de wettelijke normen te voldoen, drinken we allemaal vervuild kraanwater. Het water dat we drinken bevat veel pesticiden, industriële stoffen en farmaceutische producten, waardoor het water vervuild is. Kraanwater bevat onder andere veel plastic deeltjes, met een gemeten vervuilingsgraad van 72% wereldwijd.
WAT ZIT ER IN ONS DRINKWATER?
Kraanwater bevat veel stoffen die door menselijk handelen in ons drinkwater terechtkomen. Voor drinkwaterbedrijven zijn deze stoffen moeilijk te filteren. Bovendien blijken ze na verloop van tijd gevaarlijker voor onze gezondheid dan gedacht. De derogaties worden toegepast voor drempelverontreinigende stoffen die de norm overschrijden, zoals voor : Nitraten, Atrazine desethyl, Chlortoluron, Metolachloor, Bentazone, Chlortoluron, Fluoriden, Glyfosaat, Simazine hydroxy, Terbutylazine, Kwik, Napropamide. Antibiotica, ontstekingsremmers, bètablokkers, geneesmiddelen tegen kanker, anticonceptiemiddelen, antidepressiva, hormonen, parasieten, bacteriën en virussen.
Microplastics
Kraanwater bevat veel plastic deeltjes, met een gemeten vervuilingsgraad van 72% wereldwijd. Dat is de conclusie van een wetenschappelijk onderzoek dat is uitgevoerd in 10 landen (zie rapport gepubliceerd door Orbmedia). Dr. Anne-Marie Mahon van het Galway-Maho Institute of Technology legt uit dat dit tot twee problemen leidt: de minuscule plastic deeltjes zelf en de chemicaliën of ziekteverwekkers die deze deeltjes met zich mee kunnen dragen. Gemiddeld krijgen we elke week het equivalent van een plastic creditcard (d.w.z. 5 gram) binnen! Dit blijkt uit een onderzoek in opdracht van het WNF en uitgevoerd aan de Universiteit van Newcastle in Australië, gepubliceerd op dinsdag 11 juni 2019. Dit NouvelObs artikel geeft een goede samenvatting. Het artikel haalt ook een Canadese studie aan die op 5 juni 2019 werd gepubliceerd en die meldt dat een volwassene tot 52.000 plastic microdeeltjes per jaar binnenkrijgt, waar nog eens 90.000 bijkomen als hij of zij alleen flessenwater drinkt (en 4.000 als hij of zij genoegen neemt met kraanwater). Dr. Mahon: “Als de vezels er zijn, kunnen er ook nanodeeltjes zijn die we niet kunnen meten. Als ze eenmaal op nanoschaal zijn (een nanometer = een miljardste meter), kunnen ze een cel binnendringen en dat betekent dat ze organen kunnen binnendringen. Dat is een punt van zorg.
PFAS
Door de mens gemaakte chemicaliën die worden gebruikt in smeermiddelen, voedselverpakkingen, antiaanbaklagen, blusschuim, waterdicht textiel en cosmetica. De stoffen worden ook wel ‘voor altijd chemicaliën’ genoemd. Dat komt omdat ze in het milieu terechtkomen en daar niet worden afgebroken. PFAS worden in verband gebracht met kanker en andere lichamelijke ziekten.
GenX
GenX is eigenlijk geen stof, maar een technologie die twee fluorhoudende stoffen gebruikt om coatings te maken. GenX is de vervanger van PFOA, ook bekend als C8. GenX is beter oplosbaar in water en zal zich minder snel ophopen in het menselijk lichaam. Daarom wordt GenX gezien als minder schadelijk dan PFOA. Maar omdat het zo gemakkelijk oplosbaar is in water, is het ook niet gemakkelijk te verwijderen.
Glyfosaat (bestrijdingsmiddel)
Glyfosaat is het meest gebruikte maar ook meest controversiële herbicide (bestrijdingsmiddel) ter wereld. Deze middelen komen in het grondwater terecht en zo in onze drinkwaterbronnen. IARC – deskundigenpanel van de Wereldgezondheidsorganisatie zegt dat glyfosaat ‘waarschijnlijk kankerverwekkend voor de mens’ is. Toch staan de regeringen en de Europese Commissie het gebruik ervan nog steeds toe.
Zware metalen (nikkel, lood, koper, aluminium)
Zware metalen zoals lood, nikkel en koper komen onder andere via oude loden drinkwaterleidingen in ons drinkwater terecht. De concentraties van het materiaal variëren van plaats tot plaats. Voorheen werd een concentratie van 400 microgram als niet schadelijk beschouwd. Vanaf 2022 is de norm 5 microgram per liter. Het aantal huizen in Nederland dat nog loden waterleidingen heeft is klein, maar lood, nikkel en koper kunnen in de eerste maanden ook vrijkomen uit nieuwe leidingen en kranen. Aluminium komt ook voor in kraanwater. Aluminiumzouten worden gebruikt in waterbehandelingsprocessen en sommige daarvan kunnen in kraanwater worden aangetroffen. Aluminium is giftig voor zenuwcellen en kan multiple sclerose of de ziekte van Alzheimer veroorzaken.
Fluoride
Fluoride is niet zo onschadelijk als wordt gedacht, maar het is een giftige stof. Fluoride is een giftig afvalproduct van de aluminiumindustrie. De oplossing die werd bedacht om dit dure afvalprobleem op te lossen was het begin van een walgelijk doofpotschandaal, waarover onderzoeksjournalist Crystopher Bryson het 380 pagina’s tellende boek “The Fluoride Deception” schreef. Fluor wordt gebruikt in verschillende pesticiden, zoals zwavelfluoride en fluazinam. Natriumfluoride zit in hoge concentraties in rattengif, insecticiden en houtconserveringsmiddelen tegen schimmel. Een andere belangrijke werking van fluoride is dat het mensen volgzaam en gewillig maakt. Het werd onder andere door de Russen en de nazi’s gebruikt in strafkampen om gevangenen tam te maken. Fluoride toevoegen aan drinkwater maakt mensen dus volgzaam. Fluoride komt via de riolering en rioolwaterzuiveringsinstallatie in het oppervlaktewater terecht. Drinkwaterbedrijven gebruiken dat om drinkwater te maken en kunnen het er niet helemaal uitfilteren.
Medicijn- en medicijnresten
Het lozen van chemicaliën, microplastics, pesticiden en meststoffen wordt nog steeds getolereerd. We sluiten onze ogen voor de gevolgen op lange termijn! We praten er al jaren over, maar het neemt alleen maar toe! De vraag is: hoe lang gaan we nog door met polderen op het bestand van vervuilende stoffen?
Chloor
Chloor is het meest gebruikte desinfectiemiddel in leidingwater omdat het goedkoop is en virussen en bacteriën bestrijdt. Op de lange termijn kan het echter kanker veroorzaken. Een Amerikaans onderzoek heeft borstkanker in verband gebracht met de consumptie van gechloreerd water. Dus als je kraanwater drinkt, moet je op zijn minst het chloor eruit halen. Je kunt een kan water vullen en het een paar uur in de open lucht laten staan (of 24 uur in de koelkast), veel van het chloor zal verdampen, maar laten we realistisch zijn, niet al het chloor zal verdwijnen, maar het is beter dan niets.
Daarom is het geen overbodige luxe om het water te filteren om ons te ontdoen van deze schadelijke stoffen.